KID

นิทานชาดก : อาหารไม่บริสุทธิ์

ภาพประกอบโดย vecteezy.com

อาหารไม่สะอาด

สมัยหนึ่ง พระพุทธเจ้าประทับอยู่ที่วัดเชตวัน สาวัตถี ขอพร 21 ประการที่ไม่ควรขอ เช่น ดูดวง ของพระภิกษุที่กล่าวในนิทานมาซาตกะในอดีตว่า

กาลครั้งหนึ่ง พระโพธิสัตว์ได้ประสูติเป็นผู้ถูกขับไล่ (จน) ในเมืองพาราณสี เมื่อยังสาว วันหนึ่งเขาเดินทางไปทำธุรกิจที่เมืองอื่น เขาจึงเตรียมข้าวและบรรจุข้าวเป็นเสบียง ยังเดินทางไกล แต่เขาไม่ได้เตรียมเสบียงอาหารใดๆ

ชายหนุ่มสองคนพบกันที่ถนนสายหลัก พูดคุยกันและเป็นเพื่อนกันในการเดินทางด้วยกัน หลังจากออกเดินทางก็ถึงเวลาอาหารเช้า แวะที่สระพระโพธิสัตว์ล้างมือเอาข้าวออก เชิญธัมมาโนปากินด้วยกันเมื่อถูกพระธรรมปฏิเสธ พระองค์ก็แบ่งข้าวเป็นสองส่วน กินครึ่งห่อแล้วห่อเหมือนเดิม ล้างมือแล้วชวนกันเดินทางต่อ

จนถึงเวลาเย็น ชายหนุ่มทั้งสองขอหยุดพักที่ริมถนนเพื่อไปอาบน้ำในสระ ครั้นแล้วพระโพธิสัตว์ก็นั่งปรินิพพานอยู่ตามลำพังโดยไม่เรียกมรรภธรรมมาอีก เพราะเข้าใจว่าถึงชวนกินก็ไม่อร่อย คนธรรมกายก็เหนื่อยจากการเดินทางทั้งวัน หิวแต่เห็นเขากินไปพร้อมกับการคิด

“ถ้าเขาชวนเรากินด้วย คราวนี้เราต้องกินด้วย”

พระโพธิสัตว์ไม่พูดอะไร ได้แต่เสวยพระกระยาหาร สัทธรรมมานพคิดว่า “มันไม่เชิญเรา เราสามารถแอบกินของเหลือได้

เขาแอบกินของเหลือ กินเสร็จแล้วรู้สึกไม่สบายตัวว่า “มาทำอะไรที่นี่? กินของเหลือของพวกนอกรีตที่เราเคยทำชั่ว”

ทันใดนั้นเขาก็อาเจียนคร่ำครวญเป็นเลือด “เรากินรังของตระกูลเบื้องล่าง ฉันเป็นพราหมณ์บริสุทธิ์ที่ไม่ควรทำสิ่งนี้”

หลังจากการไว้ทุกข์สิ้นสุดลง พระองค์ก็สะดุดเข้าไปในป่าและสิ้นพระชนม์ในที่สุด พระพุทธเจ้าเคยกล่าวไว้ในนิทานในอดีตว่า “ภิกษุเพราะวิญญาณกินอาหารที่เป็นของพวกหน้าซื่อใจคด ดังนั้น พระองค์จึงพินาศ เหมือนพระภิกษุที่บวชในพระพุทธศาสนานี้ ไม่ควรหาเลี้ยงชีพด้วยการแสวงหาอย่างไม่เหมาะสม

“ภิกษุใดละทิ้งพระธรรม ถ้าหาเลี้ยงชีพโดยปราศจากธรรมะ ภิกษุนั้นไม่มีความสุขในทรัพย์ที่ตนหามาได้

สิ่งนี้สอนว่า

อย่ากินอาหารโดยไม่ได้พิจารณาและห้ามประกอบอาชีพที่ผิดกฎหมาย


ข้อมูลมากกว่านี้

นิทานชาดก : อาหารไม่บริสุทธิ์

ภาพประกอบโดย vecteezy.com
อาหารไม่สะอาด
สมัยหนึ่ง พระพุทธเจ้าประทับอยู่ที่วัดเชตวัน เมืองสาวัตถี ขอพร 21 ประการที่ไม่ควรแสวงหา เช่น หมอดู เป็นต้น ของภิกษุที่กล่าวในนิทานมาสาทกในอดีตว่า
กาลครั้งหนึ่ง พระโพธิสัตว์ประสูติเป็นผู้ถูกขับไล่ (คนจน) ในเมืองพาราณสี เมื่อโตเป็นหนุ่ม วันหนึ่งเขาเดินทางไปอีกเมืองหนึ่งเพื่อทำธุรกิจแห่งหนึ่ง เขาจึงเตรียมข้าวและบรรจุข้าวเป็นเสบียง ในวันนั้น สาธารมานพ บุตรของพราหมณ์ผู้มีชื่อเสียงในพาราณสี ก็เดินทางไกลเช่นกัน แต่เขาไม่ได้เตรียมเสบียงอาหารใดๆ
ชายหนุ่มสองคนพบกันที่ถนนสายหลัก พูดคุยกันและเป็นเพื่อนกันในการเดินทางด้วยกัน หลังจากออกเดินทางก็ถึงเวลาอาหารเช้า เชิญกันหยุดที่ริมสระน้ำ พระโพธิสัตว์ล้างพระหัตถ์และแกะข้าวออก ชวนธัมมโนพมากินด้วยกัน เมื่อได้รับการปฏิเสธจากพระธรรมมานพ พระองค์ก็แบ่งข้าวออกเป็นสองส่วน กินครึ่งห่อ เสร็จแล้วห่อเหมือนเดิม ล้างมือแล้วชวนกันเดินทางต่อ
จนกระทั่งถึงเวลาเย็น ชายหนุ่มทั้งสองขอกันหยุดที่ข้างทางไปอาบน้ำในสระ แล้วพระโพธิสัตว์ก็แวะนั่งเสวยสุขเพียงลำพังโดยมิได้อัญเชิญมาณพธรรมอีก เพราะเข้าใจว่าถึงจะชวนกินก็ไม่อร่อย ชาวธรรมกายก็เหนื่อยจากการเดินทางมาทั้งวัน หิวก็หิวแต่เห็นเขากิน พร้อมกับคิดว่า

“ถ้าเขาชวนเราไปกินด้วย คราวนี้เราก็ต้องกินเหมือนกัน”

พระโพธิสัตว์ไม่พูดอะไรและเสวยพระกระยาหารมื้อเดียว สัทธรรมมานพคิดว่า “มันไม่เชิญเรา เราสามารถแอบกินของเหลือได้
เขาแอบกินของเหลือ กินเสร็จมีความรู้สึกไม่สบายใจว่า “เรามาทำอะไรที่นี่? กินของเหลือของผู้ถูกขับไล่ ฉันได้ทำสิ่งที่ไม่ดี”
ทันใดนั้นเขาก็อาเจียนเสียงคร่ำครวญเป็นเลือด “เรากินอาหารที่เป็นรังของตระกูลเบื้องล่าง ข้าพเจ้าเป็นพราหมณ์บริสุทธิ์ที่ไม่ควรทำอย่างนี้”
หลังจากการคร่ำครวญเสร็จ เขาก็สะดุดเข้าไปในป่าและเสียชีวิตในที่สุด พระพุทธเจ้าเมื่อตรัสในนิทานในอดีตว่า “ภิกษุทั้งหลาย เพราะวิญญาณกินอาหารที่เป็นของพวกมิจฉาทิฏฐิ ดังนั้น พระองค์จึงทรงสลดใจ เฉกเช่นภิกษุที่บวชในพระพุทธศาสนานี้ ไม่ควรหาเลี้ยงชีพด้วยการแสวงหาอย่างไม่เหมาะสม

“ภิกษุใดละทิ้งพระธรรม ถ้าหาเลี้ยงชีพโดยปราศจากธรรม ภิกษุนั้นย่อมไม่สุขในโภคทรัพย์ที่ตนหามาได้.

เรื่องนี้สอนว่า
อย่ากินอาหารโดยไม่พิจารณา และไม่ทำมาหากินในอาชีพที่ผิดกฎหมาย

#นทานชาดก #อาหารไมบรสทธ

ภาพประกอบโดย vecteezy.com
อาหารไม่สะอาด
สมัยหนึ่ง พระพุทธเจ้าประทับอยู่ที่วัดเชตวัน เมืองสาวัตถี ขอพร 21 ประการที่ไม่ควรแสวงหา เช่น หมอดู เป็นต้น ของภิกษุที่กล่าวในนิทานมาสาทกในอดีตว่า
กาลครั้งหนึ่ง พระโพธิสัตว์ประสูติเป็นผู้ถูกขับไล่ (คนจน) ในเมืองพาราณสี เมื่อโตเป็นหนุ่ม วันหนึ่งเขาเดินทางไปอีกเมืองหนึ่งเพื่อทำธุรกิจแห่งหนึ่ง เขาจึงเตรียมข้าวและบรรจุข้าวเป็นเสบียง ในวันนั้น สาธารมานพ บุตรของพราหมณ์ผู้มีชื่อเสียงในพาราณสี ก็เดินทางไกลเช่นกัน แต่เขาไม่ได้เตรียมเสบียงอาหารใดๆ
ชายหนุ่มสองคนพบกันที่ถนนสายหลัก พูดคุยกันและเป็นเพื่อนกันในการเดินทางด้วยกัน หลังจากออกเดินทางก็ถึงเวลาอาหารเช้า เชิญกันหยุดที่ริมสระน้ำ พระโพธิสัตว์ล้างพระหัตถ์และแกะข้าวออก ชวนธัมมโนพมากินด้วยกัน เมื่อได้รับการปฏิเสธจากพระธรรมมานพ พระองค์ก็แบ่งข้าวออกเป็นสองส่วน กินครึ่งห่อ เสร็จแล้วห่อเหมือนเดิม ล้างมือแล้วชวนกันเดินทางต่อ
จนกระทั่งถึงเวลาเย็น ชายหนุ่มทั้งสองขอกันหยุดที่ข้างทางไปอาบน้ำในสระ แล้วพระโพธิสัตว์ก็แวะนั่งเสวยสุขเพียงลำพังโดยมิได้อัญเชิญมาณพธรรมอีก เพราะเข้าใจว่าถึงจะชวนกินก็ไม่อร่อย ชาวธรรมกายก็เหนื่อยจากการเดินทางมาทั้งวัน หิวก็หิวแต่เห็นเขากิน พร้อมกับคิดว่า

“ถ้าเขาชวนเราไปกินด้วย คราวนี้เราก็ต้องกินเหมือนกัน”

พระโพธิสัตว์ไม่พูดอะไรและเสวยพระกระยาหารมื้อเดียว สัทธรรมมานพคิดว่า “มันไม่เชิญเรา เราสามารถแอบกินของเหลือได้
เขาแอบกินของเหลือ กินเสร็จมีความรู้สึกไม่สบายใจว่า “เรามาทำอะไรที่นี่? กินของเหลือของผู้ถูกขับไล่ ฉันได้ทำสิ่งที่ไม่ดี”
ทันใดนั้นเขาก็อาเจียนเสียงคร่ำครวญเป็นเลือด “เรากินอาหารที่เป็นรังของตระกูลเบื้องล่าง ข้าพเจ้าเป็นพราหมณ์บริสุทธิ์ที่ไม่ควรทำอย่างนี้”
หลังจากการคร่ำครวญเสร็จ เขาก็สะดุดเข้าไปในป่าและเสียชีวิตในที่สุด พระพุทธเจ้าเมื่อตรัสในนิทานในอดีตว่า “ภิกษุทั้งหลาย เพราะวิญญาณกินอาหารที่เป็นของพวกมิจฉาทิฏฐิ ดังนั้น พระองค์จึงทรงสลดใจ เฉกเช่นภิกษุที่บวชในพระพุทธศาสนานี้ ไม่ควรหาเลี้ยงชีพด้วยการแสวงหาอย่างไม่เหมาะสม

“ภิกษุใดละทิ้งพระธรรม ถ้าหาเลี้ยงชีพโดยปราศจากธรรม ภิกษุนั้นย่อมไม่สุขในโภคทรัพย์ที่ตนหามาได้.

เรื่องนี้สอนว่า
อย่ากินอาหารโดยไม่พิจารณา และไม่ทำมาหากินในอาชีพที่ผิดกฎหมาย

#นทานชาดก #อาหารไมบรสทธ


#นทานชาดก #อาหารไมบรสทธ

Tổng hợp: Vik News

Trả lời

Email của bạn sẽ không được hiển thị công khai. Các trường bắt buộc được đánh dấu *

Back to top button