KID

อักษร นำ: บทบรรณาธิการเรื่องการใช้ตัวเลขและตัวอักษร

บทบรรณาธิการเรื่องการใช้ตัวเลขและตัวอักษร ยังคงเป็นหัวข้อที่ค่อนข้างสำคัญในการเรียนรู้ภาษาไทย เพราะหลายความหมายและคำนิยามที่ถูกใช้ในการสื่อสารภาษาไทย มักจะใช้ตัวเลขและตัวอักษรเข้ามาในกระบวนการระบายความเห็นของผู้เขียน โดยเฉพาะในประเด็นที่เกี่ยวกับการเงินส่วนตัว การศึกษาระดับอุตสาหกรรม การไปทำงานต่างประเทศ การสอบสัมภาษณ์งาน และพิมพ์โฆษณาสินค้า ซึ่งทุกวันนี้กำลังเป็นเรื่องปกติที่อยู่ในการใช้งาน ดังนั้น เพื่อจะเข้าใจได้ว่า เราต้องใช้อักษรนำในการเขียนภาษาไทยอย่างไร เราจะต้องมาทำความรู้จักกับอักษรนำในการใช้ตัวเลขและตัวอักษร

ก่อนอื่น ดังที่กล่าวไปข้างต้นอยู่แล้วว่า ในภาษาไทย การใช้ตัวเลขและตัวอักษรถือเป็นเรื่องธรรมดาและปกติ แต่มีหลายความหมายที่เกี่ยวข้องกับการวางตัวเลขและตัวอักษรไว้ในบทความ และสิ่งที่น่าสนใจคือการใช้อักษรนำในการเขียนภาษาไทย อักษรนำมีหลายชนิด เช่น กับ (kab), ข้าง (khang), ต่อ (tor), ถึง (thueng), และเพื่อ (peua) เป็นต้น และภาษาไทยใช้อักษรนำเพื่อแสดงความสัมพันธ์ ความเชื่อมโยง ความสัมพันธ์ระหว่างคำ หรือนำหน้าคำแสดงประธานหรือวลีของประโยค อย่างเช่น ข้างบ้าน (khang ban), ถึงแม้ว่า (thueng mae waa), เพื่อประโยชน์ (peua bpanyaa) เป็นต้น

คำนำหน้าชื่อ เป็นกรณีที่นำตัวอักษรมาใส่ไว้ก่อนชื่อ โดยในภาษาไทยมี 3 ชนิดของคำนำหน้าชื่อ คือ คำนำหน้าชื่อคน คำนำหน้าชื่อสถานที่ และคำนำหน้าชื่อศิลปะ ซึ่งอักษรนำในกรณีนี้อาศัยอักษรที่เหมือนกับเพื่อ (peua) เป็นอย่างมาก แต่ในกรณีนี้ เราจะพูดถึงเพียงอักษรนำที่ใช้ในคำนำหน้าชื่อคนเท่านั้น เช่น กับ (kab), ข้าง (khang), ต่อ (tor), ถึง (thueng), และเพื่อ (peua) เป็นต้น แต่มักจะนำอักษรนำมาใช้ในการพูดถึงประธาน เช่น ตำรวจ (toramruat), เพื่อน (peuan), ครู (kruu), และอื่นๆ

นอกจากนี้อักษรนำยังถูกนำมาใช้เป็นส่วนประกอบของภาษาไทยในกลุ่มคำบุพบท ซึ่งคำบุพบทนั้นเป็นคำที่ไม่สามารถแสดงความหมายเองได้เอง แต่มีส่วนช่วยเสริมความหมายในประโยคที่ใช้ นอกจากนี้ อักษรนำก็ถูกใช้เป็นกระบวนการต่อยอดความหมายของคำ เช่น ตลาดนัด (talat nad), ทะเลสาบ (talay sap), อัลบั้มเพลง (album pleng) เป็นต้น และอักษรนำยังนิยามว่าเป็นอักษรเล็กที่ใช้นำหน้าคำได้หลากหลาย และมีความสำคัญมากในการใช้ได้อย่างถูกต้อง

นอกจากนี้อักษรนำยังสามารถใช้เป็นอักษรระบุตำแหน่งการไปประเทศอื่น ๆ ด้วย เช่น กับ (kab) บอกถึงเมืองบางกอก, ข้าง (khang) บอกถึงเมืองเชียงใหม่, ต่อ (tor) บอกถึงเมืองอาเซียน และ ถึง (thueng) บอกถึงมหาสมุทรแปซิฟิก ซึ่งการใช้อักษรนำในกรณีนี้เป็นส่วนสำคัญของท้องถิ่นและภูมิภาค

อักษรนำยังสามารถถูกเชื่อมโยงไปยังคำที่ใช้ในการท่องเที่ยว และการแจ้งเตือน เช่น อักษรนำกับ (kab) บอกถึงสถานที่ที่มีงานจัดงานต่างๆ เช่น โต๊ะกลาง (to klang), เวที (watee), ของพลา (khong phla), และโรงแรม (rong ram) และอักษรนำถึง (thueng) บอกถึงสถานที่ที่จะมีกิจกรรมเช่น สนามกีฬา (sanam keela), โรงนานาชาติ (rong naa naa chaat) และสนามบิน (sanam bin) เป็นต้น

จากที่ได้อธิบายข้างต้น ภาษาไทยพบว่าใช้อักษรนำเป็นส่วนสำคัญและอย่างที่พูดถึงไปแล้ว การใช้อักษรนำดีหรือไม่ดีขึ้นอยู่กับมุมมองและบทบรรณาธิการแต่ละคน ทั้งนี้สำหรับนักเรียนหรือนักเรียนที่กำลังฝึกเขียนภาษาไทย

ในการเรียนรู้พื้นฐานควรคำนึงถึงกฎอักษรนำ ในขณะที่ในการเขียนบทความจำเป็นต้องใช้งานอย่างถูกต้องและเด่นชัด ซึ่งช่วยส่งเสริมความน่าสนใจและเข้าใจง่ายของผู้อ่านอย่างมาก

Vik News

Viknews Vietnam เชี่ยวชาญในการแบ่งปันความรู้ที่เป็นประโยชน์เกี่ยวกับการแต่งงาน - ครอบครัว ความงาม ประสบการณ์การเป็นแม่ การดูแลโภชนาการระหว่างตั้งครรภ์ ก่อนและหลังคลอด ลิปสติก นมผึ้ง บ้าน และเฟอร์นิเจอร์ (ประตูไม้ โคมไฟระย้าตกแต่ง โต๊ะอาหาร ตู้ครัว.. )……
Back to top button